Afscheid

De laatste weken van het schooljaar zijn aangebroken. Dat betekent voor de meeste leerkrachten een dijk extra werk ter afronding van het jaar en voor de leerlingen is het een reden om hun energie los te laten als een losgeslagen stier. De meeste leerlingen dan. Sommigen van hen gedragen zich meer als een dorstige marathonloper die de laatste meters van zijn route door de bloedhete woestijn moet kruipen.

Terwijl ik ’s ochtends in de deuropening van mijn klas nog met wat ouders sta te praten, hoor ik vanuit de klas Lena huilen. In mijn ooghoek zie ik hoe ze zich aan het been van haar moeder vastklampt. Ik besluit niet in te grijpen om Lena eerst de kans te geven om zichzelf te herstellen. Daarbij wil ik haar moeder niet het gevoel geven dat ik geen vertrouwen heb in haar pedagogische kwaliteiten. Maar wanneer ik om 8.40 uur toch echt wil beginnen met de les, loop ik naar Lena en haar moeder toe.

Het is overduidelijk dat Lena vandaag geen zin heeft om naar school te gaan. Ze blijft huilen en hangt aan haar moeder als een Borneose orang-oetan. Haar moeder spreekt haar toe: ‘Lena, mama moet nu gaan. Jij moet naar school.’ De woorden van Lena’s moeder lijken geen enkele indruk te maken. ‘De schooldag is zó voorbij en dan komt mama je weer halen’ wordt eraan toegevoegd. Wat ik zie is een bijzonder liefdevolle moeder die haar dochter probeert gerust te stellen. Ik zie dat dit moeilijk is voor haar. Hoewel ik zelf geen kinderen heb, heb ik genoeg inlevingsvermogen om te voelen hoe hartverscheurend het is om je eigen kind verdrietig te zien. Ik merk dat de goedbedoelde woorden een averechts effect hebben op Lena en ze gaat nog harder huilen. Eigenlijk geeft haar moeder min of meer aan dat school helemaal niet leuk is en dat ze hoopt dat de dag snel voorbij gaat. Alsof school iets is waar je even doorheen moet om daarna dingen te kunnen doen die wél leuk zijn. Een uitspraak die natuurlijk haaks staat op mijn missie om school een fijne plek te laten zijn. Het motiveert Lena in ieder geval niet om te blijven. Ik knipoog en gebaar naar haar moeder dat ze het beste kan vertrekken en ik pak Lena bij haar hand om samen aan een tafel te gaan zitten.

Als moeder nog even zwaait via het raam schiet Lena de klas uit en werpt zich weer in de armen van haar moeder. Ik loop naar haar toe en spreek haar aan. ‘Ik begrijp dat je het liefst bij mama zou willen blijven vandaag, maar we gaan er een fijne dag van maken op school. Je vriendinnen zijn hier, we gaan leuke dingen doen en onze klas is niet compleet zonder jou. Je mag mama nog een kus geven en dan ga je met mij mee naar de klas.’ Het gesnik vermindert en ik neem Lena aan mijn hand mee de klas is. Haar moeder vertrekt met pijn in haar hart.

Als we in de kring zitten introduceer ik meteen een nieuw spel. Lena is binnen de kortste keren haar verdriet vergeten en doet enthousiast mee. Ik vertel de kinderen dat we vast allemaal een beetje moe zijn en dat we het vandaag daarom rustig aan doen (om vervolgens mijn normale programma te draaien, maar dat valt eigenlijk niemand op)

Wanneer ik ’s avonds thuiskom gooi ik doodmoe mijn tas in de hoek. Als mijn vriend vraagt hoe mijn dag was, mopper ik dat ik te moe ben om daarover te vertellen. ‘Het is nog maar 4 weken, dan heb je lekker vakantie’ zegt hij. In zijn ogen zie ik dezelfde liefdevolle blik die ik vanmorgen zag bij de bezorgde ouders.

‘Nog 4 weken’ zeg ik tegen mezelf. In plaats van zeuren over vermoeidheid kan ik beter genieten van de tijd die ik nog heb met de klas. Ik ga deze kinderen zo ontzettend missen. School is niet iets waar je even doorheen moet om daarna dingen te doen die wel leuk zijn.

Hoewel, vakantie klinkt ook niet verkeerd.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s