Plantjes

Soms vertellen kinderen dingen die je als leerkracht liever niet wilt horen. Er wordt heel wat gevoelige informatie over het thuisfront gedeeld in de ochtendkring. Meestal kan ik er wel om lachen. ‘Papa zegt dat zijn baas een lul is’ of ‘mama heeft eigenlijk grijs haar maar ze heeft het blond geverfd!’ Het zijn confessions waar ik even om grinnik, maar waar ik wijslijk mijn mond over houd.

Regelmatig worden er ook serieuze zaken besproken tussen mij en m’n kleine vrienden. Vorig jaar uitte één van mijn leerlingen zijn zorgen omdat papa zo raar doet als hij veel biertjes drinkt. Een andere vertelde dat ze ’s nachts ligt te huilen in bed als papa en mama ruzie maken en heel hard naar elkaar schreeuwen. Het is natuurlijk belangrijk om deze signalen serieus te nemen en met ouders in gesprek te gaan. Dat is niet altijd makkelijk (zeker niet als je 25 bent en net komt kijken) maar deze gesprekken worden altijd gevoerd vanuit een gezamenlijk belang: de veiligheid van het kind.

Het is maandagochtend en de weekendkring zit er bijna op. Met alle aandacht heb ik geluisterd naar verhalen over logeerpartijtjes bij opa en oma inclusief pannenkoeken eten. Uitstapjes, voetbalwedstrijden, bioscoopbezoekjes, speelparadijzen. Alles is verteld en ik ben weer helemaal up to date. Dan steekt Britt haar vinger op. ‘Jij mag nog vertellen en dan beginnen we met rekenen’ zeg ik.

‘Mijn papa verkoopt plantjes’ zegt ze. Van haar gezicht is geen emotie af te lezen. Mijn gedachten schieten intussen alle kanten op. Plantjes? Wat voor plantjes? Op zolder? In een huis waar kinderen wonen? Dat had ik niet achter hem gezocht! ‘Waar doet papa dat dan?’ vraag ik. Ze haalt haar schouders op. ‘Weet ik niet’ zucht Britt. ‘Maar, ehh.. doet hij dat bij jullie thuis?’ vraag ik zo nonchalant mogelijk. ‘Ik denk het wel’ zegt ze met een lief stemmetje. Hoog tijd om te gaan rekenen dus.

Gedurende een aantal dagen houdt het gesprek met Britt me bezig. Als het klopt wat ze zegt, moet ik het weten. Ik vergeef het mezelf niet als ik niks met deze informatie doe terwijl ik me wel degelijk zorgen begin te maken. Ik besluit in gesprek te gaan met haar vader, maar wil het niet te groot maken. Ik moet hem zelf confronteren. Ik neem me voor om hem de volgende ochtend aan te spreken in de gang als hij Britt naar school brengt.

Een dag later sta ik ’s ochtends bij de deur om de kinderen te begroeten. Britt komt samen met haar vader de school in lopen. Ik voel mijn hartslag stijgen. Het zweet staat in mijn handen. Ik sta op het punt om haar vader te vertellen dat zijn dochter verteld heeft dat hij thuis plantjes verkoopt. Daarmee beschuldig ik hem min of meer van het telen en verkopen van drugs. Iets anders kan ik er in mijn hoofd op dit moment niet van maken. Ik voel dat ik een beetje begin te trillen en neem nog een slok koffie. Ze komen steeds dichterbij. Ik haal nog één keer diep adem. Als hij zich omdraait om Britt te helpen met haar tas, zie ik pas dat hij een groene bodywarmer aan heeft. INTRATUIN, staat er met grote letters op.

Ik glimlach vriendelijk, draai me om en haal opgelucht adem. Papa verkoopt inderdaad plantjes, maar gelukkig niet op zolder.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s