De klas (op) tilt

Tegenwoordig geef ik 5 dagen per week les aan m’n favorieten van groep 3/4. Ze zijn onvoorspelbaar, beweeglijk, lief, ondoorgrondelijk, betrokken, frustrerend maar soms vooral zelf gefrustreerd. Terwijl de ene leering de hele dag blij rondhuppelt en niet kan stoppen met lachen, loopt de ander te schreeuwen, vloeken en tieren terwijl hij stoelen tegen de grond smijt. Mijn oma zou zeggen ‘ge hed er wat mee te stellen.’ Dat is zo, maar ik zou niet anders willen. 

Als ik een mindere dag heb, merk ik dat ik veel mopper. Vaak op dezelfde leerlingen. Het vreet energie, werkt meestal niet maar is wel menselijk. Toch vind ik het belangrijk om de leerlingen te laten weten dat ik heel veel vertrouwen in ze heb, ondanks dat ik soms heel boos moet kijken bij het stellen van grenzen. Dat deed ik vandaag.

De kinderen zitten in de kring hard te praten, te lachen, te duwen en aan elkaar te friemelen. Ik geef aan dat ik met de les wil beginnen, maar niemand ziet of hoort me. Ik moet echt met iets beters komen. Ik schraap m’n keel. “De opdracht die we nu gaan doen kan levensgevaarlijk aflopen…” 

Alle koppies draaien mijn kant op en het is doodstil. De aandacht schiet van 0 naar 100 in 1 seconde. “Kan ik jullie vertrouwen?” vraag ik. 22 lieve gezichtjes knikken instemmend. “Om te bewijzen dat ik jullie vertrouw, laat ik me zometeen door jullie optillen. Het belangrijkste is dat iemand mijn hoofd goed vasthoudt, met twee handen. Wie kan ik dat toevertrouwen?” Iedereen steekt zijn vinger op en roept. Ik kies Kyran, een jongen uit groep 3 die me vandaag al meerdere keren heeft laten weten dat hij me maar een stomme kut juf vindt en dan boos het lokaal uitloopt. Nu glimlacht hij verlegen.

Ik ga op mijn rug liggen terwijl de klas om me heen komt staan. 44 kinderhandjes zoeken grip op letterlijk álle delen van mijn lichaam. Ik tel af en merk dan pas dat ik het best spannend vind. Dan tilt de klas me op. Als een team. Alsof het niks is. Even dragen ze me letterlijk op handen. Voor mij is dit een bevestiging dat geen van deze kinderen slechte intenties heeft, of de bedoeling om mij pijn te doen. Ze willen het goed doen.  Als ik weer opsta ben ik uitzinnig van vreugde. Er barst een applaus los terwijl ik knuffel en high-fives geef.

Mijn klas. Ze tillen me op en laten me zakken. En eigenlijk, gebeurt dat de hele week door.

Deze les is gebaseerd op; http://www.kanjertraining.nl/scholen/kanjertraining

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s