Ik vergeet jou écht niet, hoor

De school waar ik momenteel werk is verre van normaal. Leerlingen van verschillende leeftijden uit Syrië, Roemenië, Eritrea en Indonesië komen in mijn klas samen om Brabants te leren. Ehh, Nederlands bedoel ik. Nederlands!

Terwijl ik op de meeste scholen waar ik ooit werkte mijn best moest doen om de leerlingen wat assertiever te maken, en voor zichzelf op te leren komen, is het in deze situatie helemaal anders. Deze leerlingen hebben – stuk voor stuk – een diepgewortelde angst om te worden overgeslagen. Wanneer ik met een kan water langs de tafeltjes ga, om de kinderen in hun dagelijkse portie hydratatie te voorzien, breekt er al snel paniek uit. 

“Juf, ikke!” Er schieten demonstratief lege bekers de lucht in terwijl het roepen doorgaat. “JOEFFROUW! Ik wil, ik wil!” Gewoonlijk probeer ik dit gedrag te negeren en gewoon m’n rondje af te gaan, zodat de kinderen zelf tot de conclusie zouden komen dat ze vanzelf aan de beurt komen, maar in dit geval werkte het niet. Iets uitdelen, wat het ook is; drinken, fruit, papier, potloden… het levert allemaal evenveel geschreeuw op. In deze klas is iets uitdelen zoals een hele slechte DJ; elke keer hetzelfde liedje. Ik besloot er iets van te zeggen.

“Jongens, is dit echt nodig?” zeg ik zuchtend. “Jullie weten nu toch wel dat iedereen iets krijgt? Ik ga toch niet jou iets geven en jou niet? Ik kom echt wel bij je.” Heel even zie ik een paar geduldige gezichtjes mijn kant op kijken. “Ik vergeet jou écht niet, hoor” voeg ik eraan toe. 

Later bleek ook dit tevergeefs. Het met man en macht verdedigen van je recht om iets te krijgen, zit bij deze kinderen te diep. Zij zijn in hun leven waarschijnlijk iets te vaak wél overgeslagen.

Tijdens een uitje op de laatste dag van de zomerschool pakt Rima, het jongste meisje uit de klas, mijn pink stevig vast. Nooit eerder heeft mijn pink zoveel aandacht en liefde gekregen dan de afgelopen twee weken. “Juffrouw” zegt ze zacht. Ik buk om haar beter te kunnen verstaan. “Ja?” zeg ik vragend. “Ik vergeet jou écht nooit meer hoor.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s