Hardroepers en rustzoekers

Students who are loved at home, come to school to learn, and students who aren’t, come to school to be loved. – Nicholas A. Ferroni 

Sommige kinderen roepen hard, al vanaf het moment dat ze binnen komen. Ze vertellen alles en stellen de hele dag door vragen. Het zijn de kinderen waar elke dag wel iets mee gebeurt waardoor de hele schooldag anders loopt dan gepland. Soms hilarisch, soms ontroerend. Sommige kinderen zetten zelfs het hele lokaal op z’n kop, of het nou uit frustratie of enthousiasme is. Kinderen die opeens met boeken of stoelen beginnen te gooien. Het zijn die kinderen waardoor ik ’s avonds uitgeteld op de bank plof, terwijl ik nooit anders zou willen. Het zijn de kinderen waar ik over vertel tegen mijn vrienden. “Oh man, moet je horen. Weet je wat een van mijn leerlingen deze week deed?”

Maar sinds een tijdje kijk ik ook met een andere blik de klas in. Natuurlijk hebben alle leerlingen mijn volle aandacht. Sommige leerkrachten zeggen weleens bang te zijn dat ze bepaalde leerlingen niet ‘gezien’ hebben op een schooldag. Eerlijk gezegd snap ik dat niet. Ik zie jullie. Allemaal. Soms zelfs meer dan jullie zelf zouden willen. 

Helemaal achterin de klas zit Mei-Lan. Wanneer ik iets uitleg kijkt ze naar mij. Wanneer het tijd is om te werken kijkt ze gestaag in haar boek. Tijdens het werken loop ik langs haar tafel en wil haar een trotse glimlach geven. Ze kijkt niet op. Ik kniel bij haar tafel en zoek oogcontact. “Lukt het een beetje met deze som?” vraag ik haar. “Ehh ja hoor, juf” zegt ze twijfelend, alsof ze mijn hulp liever niet inzet. Ik vind het knap van haar, maar twijfel ook een beetje aan mezelf. De leerlingen die beter hoorbaar zijn in de klas zullen mijn hulp en aandacht misschien meer trekken en accepteren. Voor Mei-Lan is de maat vol, zij laat de drukke kinderen het podium in de klas pakken terwijl zij rustig aan haar toekomst werkt.

Ik begin steeds meer bewondering te krijgen voor de zwijgzame leerling. Zo’n leerling die de situatie van de groep accepteert, niet nederig of arrogant, maar trots en in stilte. Een leerling die denkt; ‘ik doe zo hard mogelijk mijn best en dan hoop ik maar dat het goed komt.’ Dat het goed komt weet ik wel zeker, maar je verdient zoveel meer liefde en aandacht dan je nu eigenlijk krijgt.

Passend onderwijs. Het past niet en ik ben het bonnetje kwijt. Ik denk niet dat ik het nog kan ruilen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s