Houdoe, joeffrouw!

Alles wat onbekend is, is eng. Daarmee wil ik niet zeggen dat we allemaal bange beestjes zijn maar wel dat het heel menselijk is om spanning te voelen bij dingen die (nog) onbekend zijn. Zoals bijvoorbeeld een vreemde taal. Tijdens mijn minor op het AZC word ik bekogeld met voor mij onbekende talen en klanken, de hele dag door. Soms klinkt het schattig, maar soms ook agressief. Mijn Brabantse accentje steekt er in ieder geval maar schraal bij af. Mijn Syrische naamvallen zijn niet zo best en mijn Afgaanse tongval is ook niet noemenswaardig. Dat ik deze talen niet spreek is toch wel de enige reden dat ik de kinderen niet in hun eigen taal lesgeef.

De vraag die ons als studenten momenteel bezig houdt is; zouden kinderen op school onderling alleen nog maar Nederlands mogen spreken? Kun je het überhaupt verbieden om een andere taal te mogen spreken binnen de schoolmuren?

Het overgrote deel van de reguliere (basisschool)leerkrachten vindt van wel. “Want de kinderen moeten ‘onze’ taal leren.” “Als ze het niet doen, leren ze het nooit!” In principe kloppen deze argumenten. Maar wat ik denk dat ze eigenlijk bedoelen; ik versta het niet, dus is het eng.

Ik denk dat je een taal in alle vrijheid en veiligheid moet kunnen leren, door gebruik te maken van dat wat je al kent. De woordenschat van deze kinderen komt heus wel, langzaam op gang. Ze zijn omringd door betrokken, Nederlandssprekende leerkrachten waar ze de hele dag naar luisteren. Ik vind dat het effectiever is de kinderen uit te dagen iets in het Nederlands te zeggen, (“Oh je hebt een potlood nodig? Volgens mij kun jij dat zelfs in het Nederlands vragen..”) dan ze hun eigen taal te verbieden. En ja, misschien zeggen ze weleens tegen elkaar dat ik dikke billen heb. Alleen maar relaxed dat ik dat niet versta.

Door kinderen Nederlands spreken en lezen op te leggen rem je ze in hun ontwikkeling. Misschien heeft Mohamed wel een fascinatie voor dinosaurussen, maar zijn de Nederlandse teksten nog te moeilijk. Als hij dan geen informatie kan krijgen in een taal die hij wil begrijpt wil hij later misschien niet eens meer archeoloog worden. Zonde.

Sinds de kids doorhebben dat ‘houdoe’ een grappige manier is om afscheid te nemen hoor ik elke middag “houdoe joeffrouw!” Dikke glimlach bij mij, nog grotere smile bij hen. Taal leer je met plezier, en het is Nederlands. Soort van.

  
 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s