Stiltecoupeace

Een dagje Amsterdam met mijn studiegenoten. Iemand kwam op het briljante idee om Nemo te (be)zoeken op deze verloren vrijdagochtend. En zo begonnen we aan een mooi avontuur, dachten we.

Eenmaal in de trein kwamen we er al snel achter dat we per ongeluk in de stiltecoupé terecht waren gekomen. Lastig. Met zo’n grote groep hadden we nergens anders plaats. We bleven zitten maar pasten als vanzelf ons volume aan. Leven en laten leven, dacht ik nog.

Nog geen minuut later kijkt de man die er al zat op van zijn laptop, over zijn brillenglazen, sikkeneurig onze kant op. ‘Ik zit hier om te werken’ zeurt hij ‘dit is wel erg vervelend!’ Ik begrijp dat de entree van 10 katerende adolescenten even iets vraagt van je incasseringsvermogen maar deze reactie was nogal buitensporig. Bovendien kan ik me niet voorstellen dat deze man een zodanig belangrijke functie heeft dat zijn werk nu in alle stilte gedaan moet worden of dat anders de wereld vergaat. Hij ziet eruit als de assistent filiaalhouder van een Xenos, maar dan oud.

Gelukkig zijn we volwassen genoeg om geen moshpit in te zetten. We zuchten in onszelf en houden onze mond. Iedereen probeert zichzelf te vermaken. Gaan zelfs een krant lezen, appen even onze oma, en geven elkaar wat veelbetekenende blikken. ‘Jongeren zitten altijd vastgeplakt aan hun telefoon’ krijgen wij dan als generatie te horen. Van in een stiltecoupé zitten wórd je wel contactgestoord. We kunnen zogenaamd niet meer normaal communiceren zonder IPhone. Kijk ons nu. We communiceren duizend keer beter dan de Mopperende Mierenneuker zonder een woord te zeggen. 

Mijn buddy tegenover me tikt me aan en maakt een schrijfbeweging, waarop ik een pen uit mijn tas pak en hij de strijd aangaat met een heuze kruiswoordpuzzel. Dan weet ik het zeker. Dit is niet best. De stiltecoupé is de ongesteldheid van de NS.

Het liefst zou ik deze man vertellen wat ik zojuist schreef en vervolgens zijn brilletje tussen zijn laptop leggen en hem dichtklappen tot hij erop kan fietsen. Maar dan gaat hij vast schreeuwen en het is en blijft een stiltecoupé.

  

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s