Gijs; ‘Waarom ik alles like wat Tessa Typt’

Hallo, Gijs hier. Misschien beter bekend als “de veldslavreter”, of die jongen die het woord kaassouflé vaker zegt dan dat hij kilometers maakt op een loopband. Dat van die koolhydraten zullen we maar even achterwege laten. Valt onder de categorie: “vast een fase!”

Laat ik meteen tot de kern komen. Ik ken Tessa nu al een tijdje en de laatste 2 jaar heb ik haar steeds beter leren kennen. Tessa is iemand met een ‘goeie’ portie zelfspot en is niet verlegen, zeker niet na een biertje of 10.

Zo zeggen we steevast het woord ‘zammazegge’ in iedere zin, krijgen we nooit genoeg van elkaars immitaties van Ronald Goedemondt en delen we stiekem toch een voorliefde voor de kaassouflé (shit, ga ik weer).

Ik had altijd al wat bewondering voor Tessa. Ik ken maar weinig mensen die zoveel shotjes kunnen hebben zonder te kotsen. Nee, even serieus…

Tessa en ik lijken qua persoonlijkheid enorm op elkaar. “Doe maar gek, want normaal doen doet iedereen al!” Qua doen en laten ook wel. Alleen heeft Tessa een blog, en ik niet.  

Ik zal een korte demonstratie geven van hoe het er aan toe gaat als er een nieuwe blog on-line komt.

Woensdagavond: “Gijs, *random vraag*? Is voor m’n blog.”

Donderdagavond: blog online – blog liken – blog lezen – een grappige reactie plaatsen.

Donderdagnacht: “Heb je blog weer gelezen! En geliked! Hij is weer grandioos.”

Woensdagochtend: “Gijs! Heb je mijn  nieuwe blog al gelezen?”

En zo gaat het riedeltje constant door.

 

Misschien bestempelen mensen mij nu al als een zogenoemde likehoer. Een woord wat vast is bedacht door de YOLO-generatie (de échte fans snappen de verwijzing). Alles wat Tessa typt vind ik leuk. Niet zozeer omdat ik het ermee eens ben, maar omdat ik zie dat alles wat Tessa schrijft, precies is wat ze beleeft.

Het doet mij dan ook meer dan deugd het appje binnen te krijgen dat de blog weer on-line is. De frustraties zijn weggeschreven en het hart is weer gelucht. Na het overweldigende succes(?) van de filter over je smoel, wat overigens in elk surprisegedicht van Tessa moet komen, ben ik gaan zien wat de blog voor Tessa is gaan betekenen. Het is gewoon een vriend, maar dan eentje die niet vraagt of je mee gaat roken of met de auto naar school gaat.

Tessa. Als aanhoren hoe verschrikkelijk vrijgezel je wel niet bent, hoe een hekel je hebt aan gesprekken over je ontwikkeling, hoe je interesse in OGP’s nog lager is dan van wie dan ook, hoe je net als ik ook niet houdt van “spelen met kleur” en de zuchten die ik aan moet horen als ik met puppyogen vraag of je wéér mee wilt om te roken het enige is wat ik moet doen om je beste vriend te zijn dan hebben we een deal.

Tenminste, als ik er iedere week een blog voor terugkrijg! En eens in de zoveel tijd een kaassouflé, maar dat later!

Blog ze, en tot morgen!

  
 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s